پرنیان صورتی

اون شب ساعت یک وقتی پیام دادی، ناخودآگاه چند سال پیش رو جلوی چشمام تصور کردم.ساعت نه صبح بود. نه صبح یک روز جمعه.من که هرروز تا لنگ ظهر خوابم، نمی دونم چطور اون صبح جمعه اونم ساعت نه بیدار بودم. حوصلم سر رفته بود و راه افتادم رفتم ملاصدرا..ملاصدرا؟ ساعت نه صبح؟ جمعه؟ مگه مغازه ای بازه؟ آدمی هست؟ کتا...

خواهرکم .. می دونم بهترین دفاع رو خواهی داشت.. می دونم که موفق میشی .. می دونم که فردا شب کلی با ذوق برام تعریف میکنی ...xa0 تو که تو تمام روزهای خوابگاهی ارشد، تو سختی درس ها و دوری از خونه، بهترین دوستم، خواهرم و همراهم بودی... می دونم که موفقیxa0...

فکر میکردم چرا روزهای آخر اینقدر کلافه بودم.. انقدر بال بال میزدم برای بلیط گرفتن و خانه رفتن.. چرا اون لحظه ای که اعلام کردن پرواز دو ساعت تاخیر داره، اونطوری دنیا رو زده بودن تو سرم.. آخه من انقدر هول؟ اون شب وقتی همینطوری چهارزانو نشسته بودم توی تختم و یک شماره ی ناشناس پیام داد که «خانم فلانی شما سالمید؟»، اون موقع بود که فهمیدم که چرا تموم اون روزا آشوب بود توی دلم ... ...

رویا، عکس های تولدتو نگاه میکنم.. سه سال پیش، همین روزا.. که سفارش داده بودیم به شیرینی فروشی هستی برامون کیک با طرح نورتن دو جلدی بزنه!!و به جای دو کیلو و نیم، پنج کیلو زده بود و ما سر جمع ده نفر هم نبودیم!!! توی عکسای تولدت خودم و تو و لیبجن و افلاطون و نوشین و بهار رو میبینم که داریم از خنده روده بر میشیم.. و به این فکر می کنم که دو سال و خورده ای بود اینطوری نخندیده بودم تا چند هفته پیش که اوم...

«و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها ره پنهان بنمايد که کس آن راه نداند..» xa0 - دیوان شمس، غزل 765...

درد ساختمان جدید بخش زبان و بی روح بودنش یک طرف .. گردن درد و دست درد ناشی از حمل کیف سنگین مدارک و هزار بار رفت و آمد کردن از این پله های دراز هم یک طرف ......

پروپوزال عزیز، «وجود نازکت آزرده گزند مباد»...

رویا از بهترین دوست هاییست که در تمام عمر داشته ام. من رویا را هیچوقت با هیچ نقابی ندیدم.. ندیدم که کسی جز خودش باشد.. xa0 رفیق مهربان من، تولدت مبارک.. با صدها کیلومتر فاصله، می دانم که همیشه نزدیکی.....

دکتر لاله بی نظیر است.. بی نظیر ... xa0 پ.ن.: به استادم دکتر لاله آتشی که نه فقط یک استاد، که یک دوست و رفیق فوق العاده مهربان و دوست داشتنی است.....